Het geboorteverhaal van Sofie

Mijn geboorteverhaal van Sofie

Sofie

Dat we snel een tweede kindje wilden, daar waren we van overtuigd. Maar dat ik al zwanger bleek na 1x proberen hadden we totaal niet verwacht. Onze kindjes zouden maar 21 maanden in leeftijd verschillen. Ach ja, konden ze ook fijn samen opgroeien...

Het is 1 oktober 2014, en vanavond is er een verjaardagsfeestje voor onze dochter die morgen 1jaar word. We zijn in het begin van de maand gestopt met anticonceptie en ik had normaal gisteren ingesteld moeten worden. Of ik dan toch voor de zekerheid maar snel even een testje zou doen? Vroeg ik aan m'n man,dan waren we zeker en kon ik zonder schuldgevoel ook een glaasje meeklinken. Daar zat ik dan, op het toilet, snel even op een stripje te plassen. Ik zie de controle streep komen, maar geen test-streepje. "Helaas!" Roep ik naar beneden, maar blijf nog even zitten om ook even nr2 te doen. En omdat ik niets beter te doen had, las ik de gebruikshandleiding van de test eens door. "Test aflezen na 5 min" hmmmm... Ik kijk terug op mijn test en ja, iemand die een streepje wou zien, kon er een streepje op zien!!!! Ik roep m'n man en samen staren we even naar de streep om het ons goed te laten doordringen. Ik was opnieuw in verwachting!

We waren door het dolle heen, en al snel begon ook mijn buik weer een zwangere vorm aan te nemen. Ik zou uitgeteld zijn voor 14 juni 2015. We hebben ons wel heeeel erg verschrokken toen ik ongeveer 6 weken zwanger was.
Ik was na een drukke ochtend op het werk even aan het uitrusten op de zetel toen ik hoorde dat onze dochter wakker werd. Maar toen ik van de zetel opstond voelde ik precies wat weglopen uit mijn vagina. Toen ik op de zetel keek zag ik een plek bloed en vreesde meteen het ergste. Na contact met Bianca heb ik naar de gynaecoloog in Bree gebeld en we mochten onmiddelijk langskomen. Maar tijdens de echo zagen we zelfs al een hartje kloppen! Wat dat het bloedverlies betreft dacht de gynaecoloog dan aan innestelling.

De verdere zwangerschap verliep zoals een zwangerschap dat hoort te doen, tesamen met alle kwaaltjes die er bijhoren (harde buiken, last van bekken en striemen)

Zo werd het langzaam aan juni en hadden we alweer gekozen voor een thuisbevalling met Bianca (die een nichtje van mij is) en Lieve.

14 juni ging voorbij en ik moest naar het ziekenhuis voor monitoring. Daar was alles in orde maar nog steeds geen tekens die op bevalling aanwezen...

Zo passeerde de dagen en begon ik te vrezen dat ik niet meer thuis mocht bevallen.
Op donderdag 18 juni verloor ik een slijmprop en hoopte dat het snel zou starten. Maar neen, niks.
De dag erna ging ik met ons mama naar Lommel en daar begonnen toch weeën te komen, maar niets wat regelmatig kwam. Dan 15 min tussen, dan 20min en dan weer heel lange tijd niets. Zo verder tot savonds.
Mama en papa waren thuis komen kaarten en ik moest al snel beginnen blazen en kon me steeds minder concentreren. Om 21.30 hebben we dan mijn ouders naar huis gestuurd en Laura met hun meegegeven en toen werd het tijd om Bianca te bellen. De weeen kwamen om de 5 a 7 minuten en Bianca ging polshoogte komen nemen. Ondertussen heeft mijn man de hele living omgebouwd tot 'verloskamer' (bedje neergezet, bal opgepompt, vuilzakje klaargehangen, kleertjes voor de baby,...) Toen Bianca kwam, zei ze dat er nog niet veel schot in de zaak was, maar dat het inderdaad begonnen was. De weeen wouden alleen niet verder door komen en ik begon wat zenuwachtig te worden. Omdat het al richting nacht ging, en Bianca bij familie was, hebben we ons alle drie even neer gelegd en geprobeerd toch wat slaap te vatten. Enkele uren later kwamen de weeen dan eindelijk elke 3min, maar ik voelde zelf dat dit nog steeds geen weeën waren om mee te bevallen. Ik heb dan van Bianca iets homeopathisch gekregen wat ik (te) snel naar binnen werkte en daarna ben ik in bad gegaan. In het bevallingsbad heb ik eerst heel lang op mijn knieën gezeten omdat volgens Bianca de baby nog niet helemaal goed lag. Daarna ben ik in een weeënstorm gekomen en ging alles plots erg snel. Ondertussen was ook Lieve binnengekomen en zijn mijn vliezen ergens gesprongen. Ik wist dat het nu niet lang meer zou duren alvorens ik mijn 2de wondertje op de wereld zou zetten.

Eindelijk vertelde Bianca (of was het Lieve?) Dat er volledige ontsluiting was. Ik was zo blij dat ik eindelijk mocht beginnen persen om mijn kindje naar buiten te werken. Een paar keer persen, gillen en voelen later had ik een klein roos hoopje vlees op mijn borst liggen!!! Enig voel en speurwerk later vernamen we dat we een tweede dochter hadden!
15/06/2015 - 07.14u: Sofie was geboren...

Sofie bleef nog lekker even bij mama liggen,samen bekomen van de bevalling. Na de geboorte van de placenta, het afsterven ervan en nadien het doorknippen van de navelstreng zijn we te samen uit ons bad gekomen en heeft Sofie voor het eerst aan de borst gedronken. Wat een prachtig kindje had ik toch.

Sofie ging nu voor het eerst met papa knuffelen zodat ze mij even konden onderzoeken. Ik bleek een klein scheurtje en wat schaafwondjes te hebben. Na dit even te hechten en te verzorgen ben ik terug op de zetel gekropen met mijn kleine meid. Mijn man, Bianca en Lieve hebben dan het huis terug opgeruimd zodat het leek alsof hier nooit iets gebeurd was. Maar vergeten? Dat zal ik zo een gebeurtenis nooit...



Dikke zoen
Anke Gijbels
Deze ingave werd gepost op 15 juni 2015
Het Prille Begin