Het geboorteverhaal van Tess

Mijn geboorteverhaal van Tess

Om maar te beginnen met ons voorstellen: wij vormen samen een zogeheten “samengesteld gezin”, mijn vriend Bjorn heeft uit zijn vorige relatie nog 2 zoontjes, Tren ( 6 jaar ) & Joes ( 4 jaar) en samen hebben we nog een zoontje, Siem van anderhalf jaar oud. En dan ben ik er zelf ook nog uiteraard, Nina..

Ik ben helemaal nieuw in het Belgische medische wereldje als “Hollander”. Van Siem ben ik in Sittard bevallen op de open verloskamer, waar het gewoon is om te bevallen en als alles goed is met moeder en kind mag je na een paar uur naar huis. Waar ik dan dus ook voorstander van was. Wat was het heerlijk om thuis te komen na 21 uur bevalling! Lekker in je eigen bed dat al fris was opgemaakt door de kraamhulp die op maandagavond om half 10 nog kwam om ons te helpen “op te starten”. Helaas moesten we met Siem op dinsdag terug naar het ziekenhuis omdat hij onder de lamp moest.. Na 3,5 dag ziekenhuis mochten we weer naar huis en was er weer een hele lieve kraamhulp om ons in de watten te leggen een paar dagen. Heerlijk, in eigen huis verwend worden, je was die gestreken werd, de hele toko gepoest en je hoeft er niks voor te doen behalve dan die bevalling “fftjes” doorstaan..

Helaas werd me na een telefoontje met de zorgverzekering al duidelijk dat ik nu niet meer in aanmerking kwam om in Nederland te bevallen, jammer dan maar verder op Belgische bodem!

Bezoekje aan de huisarts, bloed prikken, dag erna bellen voor HCG.. “Oké Nina, die HCG was absoluut niet te missen je moet al zeker een week of 7/8 zijn denk ik, ene dikke proficiat!!” Doorverwijzing naar de Gynaecoloog. Afspraak gemaakt in ziekenhuis in Genk. We kwamen hier binnen en waren als altijd te vroeg. Voordat we aan de beurt waren, waren we 1,5 uur verder, ze was “iets” uitgelopen. Laat geduld nu dus absoluut niet een van mijn beste eigenschappen zijn.. Echo, alles prima in orde!

Volgende controle kon Bjorn niet mee, maar de dag erna hadden we een geslachtsbepaling gepland, dus deze deed ik wel ff alleen.. Dit was alleen de dag dat mijn mobiele abonnement werd omgezet dus was ik 12 uur lang onbereikbaar, ah dat overleef ik nog wel.. Na weer een dik uur in de wachtkamer te hebben gezeten werd ik eindelijk binnen geroepen en jawel hoor “We doen fftjes een echo als je dat leuk vind”, ja duh! Leuk! “heb je voorkeuren?” “Nee hoor, maar het zal wel weer een jongentje worden, na 3 jongens ga ik ervanuit dat meisjes maken niet Bjorn zijn specialiteit is..” “Nou daar zou ik toch niet zo vanuit gaan als ik jou was, want dit lijkt mij toch wel heel duidelijk een meisje!”. Oké dan! ik ben ongeveer naar buiten gerend richting auto, wat een verdomde dag om je mobiel niet te kunnen gebruiken, ik moest Bjorn bellen! Zo snel mogelijk terug naar huis, Bjorn gebeld. Daar kwam een hele kanon van scheldwoorden uit dat die mee had moeten gaan enz..

Ondertussen was ik wel klaar met het Belgische ziekenhuis gebruiken, elke afspraak bij Gynaecoloog werd me verteld dat het toch wel echt gebruikelijk was om na de bevalling minimaal 3 nachten te blijven, dit zag ik totaal niet zitten.

Na wat rondzoeken op internet kwam ik uit bij Bianca en Lieve, gelijk een afspraak gemaakt, wat een verademing tegenover ziekenhuissfeer!!

In tegenoverstelling van mijn zwangerschap van Siem waarin ik alleen maar heb gespuugd en me ellendig heb gevoeld, had ik deze zwangerschap eigenlijk vrijwel nergens last van.. Ik voelde me top de meeste tijd!

De dagen vlogen om voor mijn gevoel, en in tegenoverstelling tot Siem, waar het kamertje klaar was met 20 weken, Was het nu nog niet klaar met 38 weken, al waren het dan details, maar klaar was het nog niet. Zo viel me ook bij 37 weken in dat ik de geboortekaartjes vergeten was te bestellen.. Lang leve de drukkerij die dat binnen de 3 dagen wel even voor me had geregeld.

En daar was DÉ dag.. 13 maart.. en die ging voorbij.. terug op controle, verse ananas was ondertussen al bij elke maaltijd uitgeprobeerd.. Ik was wel klaar met zwanger zijn ondertussen, het gewaggel en vooral het vocht in m’n voeten en handen was ik klaar mee..

Het weekend van 20 maart brak aan, het “noodplan” voor de 3 jongens was geregeld. Zodra ik weeën zou beginnen te krijgen zouden de jongens naar Opa en Oma aan de overkant gaan.

Zaterdagavond had ik wat steekjes en pijntjes maar ach, dat had ik ondertussen al zo vaak gehad en dat was telkens op niks uitgedraaid dus dat zal nu ook wel weer niet zijn. Ik had nog lekker enchilada’s gemaakt met flink wat tomaat en rode paprika, en flink pittig want dat zou weeën opwekken volgens internet.. alle trucjes werden uitgeprobeerd..

In de avond had ik me lekker in bed gelegd met een filmpje aan en een kop thee. In slaap gevallen vrij vroeg voor mijn doen, om kwart voor 3 ‘s nachts werd ik wakker van een kramp. He he EINDELIJK!

Ik wilde graag mijn moeder en Bjorn bij de bevalling hebben zoals de vorige keer dus mam maar eens voorzichtig een appje gestuurd. Binnen de minuut waren we aan het facetimen en tijdens de 5 min gesprek met mam had ik toch al om de 1,5 a 2 min weeën. Om Mam gerust te stellen heb ik Bianca om half 4 toch maar eens gebeld en ook tijdens dit gesprek kwamen de weeën al vrij kort achter elkaar maar waren ze nog goed weg te puffen. Bianca stelde voor dat ze al richting hier zou komen en zich anders op de bank zou leggen zolang het rustig zou blijven, maar eigenwijs als dat ik ben, had ik zoiets van blijf nog maar even lekker in bed liggen en ga ik eens even een warme douche nemen en als t echt heftiger begint te worden bel ik je wel.. Bjorn belde ondertussen zijn moeder dat het begonnen was en dat hij de 2 oudste jongens naar hun zou brengen binnen 5 minuten, Siem lieten we zolang mogelijk liggen aangezien je daar normaal een bom naast af kunt laten gaan. Zodra Bjorn terug was ben ik dan ook onder warme douche gaan staan, wat een genot! Al kwamen de weeën nu nog sneller achter elkaar en duurden ze ook steeds langer.. afdrogen was al geen optie meer, strompelend richting bed om daar verder weeën op te gaan vangen.. Ondertussen begon mijn maag zich te keren en kon Bjorn nog eens rennen voor me een emmer te bezorgen zodat hij niet hoefde te dweilen.. Ik spuugde alles uit en begon in paniek te raken toen ik in de emmer keek, alles was rood, ik keek Bjorn aan, en zei “dat is niet goed, dat is bloed!” waarop hij heel nuchter en droog reageerde, “dat zijn je tomaten en rode paprika’s, smaakte ze nu niet meer zo goed als de eerste keer zeker?”.. op dat moment kon ik er niet om lachen..

Bjorn belde ondertussen ( 05.35uur) Bianca dat ze mocht komen. Dit gesprek duurde maar 12 seconden bleek achteraf terwijl het voor ons gevoel minimaal 2 minuten duurde.. Gelijk erachteraan belde hij mam dat ze ook mocht komen.

Na dit gesprek moest ik plassen en liep ik weer terug richting de badkamer, eenmaal dat ik op de wc zat dacht ik dat ik weer moest spugen dus stuurde Bjorn weer m’n emmer halen. Op het moment dat hij de badkamerdeur open doet sla ik deze voor z’n kop in uit schrik reactie omdat mijn vliezen braken.. Bjorn had ondertussen zijn telefoon al in de hand en belde ( 05.50uur) Bianca weer.. Ze zat al in de auto, hij moest een schoen tussen de voordeur steken zodat ze binnen kwam en ik moest vooral geen weeën ophouden..

Ik was ondertussen weer op weg waggelend richting bed want ik had al gelijk behoorlijke persdrang.. Bjorn begon ondertussen te schelden waar ik de handdoeken had neergelegd, en waarom ik in godsnaam thuis wou bevallen? Mannen en zenuwen was in deze ook geen goeie combinatie..

Ondertussen pufte ik de ene na de andere wee weg en had ik behoorlijke persdrang maar nog geen echte perswee.. om 05.58uur kwam Bianca binnen rennen, ze keek en rende terug naar de auto om haar koffer eruit te halen. Toen ze naar buiten liep begon mijn eerste echte perswee, Bianca kwam terug naar binnen gerend en trok haar handschoenen aan, en gelijk begon mijn volgende perswee, en daar was om 06.09uur onze dochter Tess! Binnen de minuut hoorden we vanuit Siem zijn kamertje “joehoe papa, mama, ik ben wakker!!” Dus ging Bjorn hem maar uit bed halen en kon hij dus gelijk kennis maken met zijn net geboren zusje.. Ondertussen belde Bianca naar Lieve en Myrthe dat ze niet hoefden te haasten dat Tess al geboren was. Tess begon ondertussen gelijk van de borst te drinken.. Om 06.15uur kwam Mam binnen gevolgd door Myrthe en Lieve.. Mam ging gelijk over in de “kraamhulp” rol en begon gelijk met Siem mee te entertainen en te installeren voor de tv zodat ze iedereen van koffie thee en beschuiten met muisjes ( we blijven toch Hollanders hé) te voorzien, terwijl ze de woonkamer al versierde met ballonnen en slingers..

Nadat we een half uurtje verder waren voelde ik lichtelijk wat krampjes beginnen ten teken dat de placenta zou komen. Maar dit bleek vals alarm, na een tijdje kwamen Bianca, Lieve en Myrthe weer binnen om toch gaan proberen door op drukpunten in mijn voeten te masseren om de placenta te laten komen. Ondertussen mocht Bjorn de navelstreng doorknippen. En na een aantal pogingen en minimale weeën kwam de placenta toch.

In dit geval vond ik dus dat de placenta meer “last” gaf dan de geboorte van Tess..

Tess werd bij papa op de borst geïnstalleerd en zo kon ik me gaan douchen, heerlijk! Terwijl ik onder de douche stond, maakte Mam en Bianca en Lieve mijn bed schoon op en zo kon ik heerlijk in een fris bed duiken zodra ik onder de douche uit kwam.. Mam bracht me ondertussen Thee en beschuit met muisjes. Kortom ik werd goed in de watten gelegd!!

Daarna was het tijd om de andere opa’s en oma’s en mijn eigen oma te bellen, gevolgd door de ooms / tantes dat Tess geboren was.. Het volgende uur waren we druk met alle telefoontjes en berichtjes beantwoorden.. Bianca, Lieve en Myrthe gingen op huis aan rond 09.00uur, Bianca zou later op de middag nog terug komen voor nog wat uitleg enz.. Om 10.00u ging Bjorn, Tren en Joes halen bij zijn ouders die waren zo geduldig geweest maar waren nu echt klaar met dat wachten en wilden zo snel mogelijk naar huis om hun nieuwe zusje te ontmoeten!

Erna begon de stormloop van korte bezoekjes van opa’s en oma’s, ooms en tantes en peettante en peetoom..

Het was een heerlijke dag die werd afgesloten met frietjes voor ons allen, en de borst voor Tess!

Bianca & Lieve heel erg bedankt voor al jullie goede zorgen! Het was een verademing om van ziekenhuissfeer naar goede humor en een relaxte omgeving, de controles, bevalling en de kraamperiode te kunnen doorlopen!

Veel liefs,

Bjorn & Nina & Tren & Joes & Siem & Tess
Deze ingave werd gepost op 06 oktober 2016
Het Prille Begin