Het geboorteverhaal van Pim

Mijn geboorteverhaal van Pim

Donderdag 28 augustus – 40 weken en 5 dagen zwanger

Ik moest vandaag aan de monitor in het ziekenhuis omdat ik 5 dagen over tijd was. Op de monitor stonden enkele harde buiken, maar die voelde ik niet en onze dochter (toen nog Flappie, want we wisten niet wat het geslacht van onze baby was) deed het prima.

Als de weeën niet spontaan zouden beginnen werd ik 2 september ingeleid…en dat…zag ik echt niet zitten. Ik had zo’n mooie en probleemloze zwangerschap gehad, ik keek echt uit naar een natuurlijke, spontane bevalling.

Toen ik terug thuis kwam van het ziekenhuis verloor ik om 15u mijn slijmprop, joepie! Als ik niet zo’n dikke buik had maakte ik nu een vreugdesprongetje! Die slijmprop was een goed teken, zou het zo meteen gaan beginnen?

Lichtjes teleurgesteld zijn we tegen 0u gaan slapen…zonder weeën…



Vrijdag 29 augustus – 40 weken en 6 dagen zwanger

Slapen is er niet meer van gekomen; tegen 2u10 kreeg ik pijnlijke krampen en kon niet meer in bed blijven liggen. Ik ben naar beneden gegaan,de hond gaan knuffelen en heb 2 kersenpitkussens warm gemaakt voor mijn buik en rug.

Om 3 uur zat ik op de bal en had weeën om de 4 minuten. Tegen 4 uur vond ik de weeën toch al echt pijnlijk en besloot in bad te gaan. Anderhalf uur later ben ik mijn lief gaan wakker maken en hebben we Bianca gebeld. Na een half uurtje was Bianca thuis en ondertussen kwamen de weeën echt snel, om de 1 à 2 minuten.

3 centimeter had ik, pff, ik was wat teleurgesteld, want 3 cm was echt nog niet veel, het deed toch al veel pijn en ik wist dat het ‘echte werk’ nog moest komen. Bianca was heel lief, stelde mij gerust en zei te stoppen met nadenken.

Opnieuw ben ik het bad in gegaan en vanaf toen weet ik alles nog vaag. Ik zat heerlijk in mijn eigen wereldje en vond dat perfect zo. Als ik het even moeilijk had was er altijd wel een hand om in te knijpen; die van mijn lief, van Bianca of van Lieve. Die 3 zijn zo lief geweest voor mij tijdens de arbeid, hun handen, woorden, aanmoedigingen…echte schatten!

Rond 10 uur is mijn water gebroken en had ik drukgevoel, 8 cm nu. Gelukkig had ik een uur later volledige ontsluiting en mocht ik persen.

In bad – op het toilet – in bed op mijn rug, op mijn zij, op handen en knieën, zelfs heel even op mijn hurken, maar uiteindelijk om 12u32 op de baarkruk is ons schatteke ter wereld gekomen. En wat een moment! Ik had zelf haar hoofdje vast toen ze geboren werd en dan… die eerste blik,dat beeld vergeet ik NOOIT meer.

We vonden het allebei een prachtige bevalling, een fantastische ervaring!

Het was perfect zoals het was en ik zou er geld voor geven om het op exact dezelfde manier te mogen herbeleven.



Lieve en Bianca, jullie waren fantastisch, het was heerlijk om jullie erbij te hebben. De zwangerschap, de bevalling, de kraamtijd, jullie waren erbij vanaf het begin en nu…nu mis ik jullie zelfs een beetje ☺.

Zullen we dan maar gewoon afspreken voor een tweede keer?
Deze ingave werd gepost op 04 juni 2015
Het Prille Begin