Het geboorteverhaal van Miel

Mijn geboorteverhaal van Miel

Als Twan 1 jaar werd dan zouden we er opnieuw voor gaan. En aangezien we bij Twan meer dan een jaar geduld moesten hebben, waren we dan ook heel verrast toen ik zwanger was, een maand voor Twan 1 jaar werd!

Deze zwangerschap is veel rustiger verlopen, ondanks dat het de 2de was. Tijdens de zwangerschap van Twan hebben we brand gehad in ons huis en ik ben 5 weken te vroeg bevallen met alle gevolgen vandien. Deze keer heb ik ontzettend hard kunnen genieten. In mei is Bianca terug komen werken en heb ik een beetje kunnen uitbollen 🙂

Mijn 3 echo’s heb ik bij de gynaecoloog laten doen en de andere consultaties weer bij Bianca, net zoals de vorige keer! Op 37 weken zijn we gaan uit eten omdat ik het gehaald had, ik zou thuis kunnen bevallen, joepie! 🙂
Iedereen werd ondertussen heel ongeduldig, behalve ik, het was zalig om zwanger te zijn, en de kwaaltjes nam ik er graag bij!
En toen 4 dagen over tijd… om 4u30 werd ik wakker, alles nat… Gelukkig helder vruchtwater!
Om 4u40 mijn eerste wee, Roel wou Bianca al bellen, want hij had een voorgevoel dat het snel zou gaan. Ik zei dat hij gek was, ik had ondertussen nog maar 2 weeën gehad… Maar het zweet brak me al uit!

Het was toch een hele geruststelling toen Bianca er was. Ze heeft me mijn ding laten doen en stond er als ik haar nodig had. En Bianca en Roel hebben inderdaad niet stil gezeten, want om 6u45 is onze flinke zoon Miel geboren! 4160gr en 54 cm!

Het was een fantastisch gevoel om hem direct in mijn armen te nemen en vast te blijven houden! Bevallen op de juiste plaats met de juiste mensen, zalig 🙂

Na een douchke ben ik in een fris opgemaakt bed gekropen met Miel. Bianca en Jolande hadden ondertussen alles opgeruimd.
Tegen 10u heeft mijn zus Twan teruggebracht. Roel had haar ‘s morgens gebeld omdat Twan wakker was geworden.
Dus konden we even genieten onder ons viertjes vooraleer het bezoek zou komen.

Die eerste dag is de mooiste van mijn leven, mijn jongens waren bij me, en ik had Miel de hele tijd in mijn armen!
De volgende dagen hebben we verder kunnen genieten, Twan was superbraaf, Roel had ook rust, want de kraamhulp was er, de uitvinding van de eeuw 🙂
Nu besef ik nog harder wat ik bij Twan heb moeten missen, doordat hij in de couveuse lag de eerste week.

Deze kraamtijd was en is veel rustiger, de borstvoeding verloopt nu vlot, ik hoef deze keer niet te kolven. En doordat we Twan heel fel hebben betrokken bij de zwangerschap, gaat hij nu heel goed om met Miel, superlieve grote broer!
Als er nog ooit een derde komt dan gaan we zeker terug voor een thuisbevalling! Alleen al daarvoor zou ik opnieuw zwanger willen worden, om dat intense moment en gevoel van de eerste dagen nog eens mee te maken!
Bedankt Roel, Bianca en Jolande!
Dikke kus van Miel en mij!
Deze ingave werd gepost op 11 november 2013
Het Prille Begin