Het geboorteverhaal van Lola

Mijn geboorteverhaal van Lola

Donderdag 10 januari 2013, 40 weken en 5 dagen zwanger van ons 3de kindje, zusje van Sterre en Pebbels. Ik wou echt graag bevallen, niet omdat ik de zwangerschap beu was of omdat het lichamelijk niet meer ging. Het was een fijne zwangerschap geweest maar wel duidelijk een 3de zwangerschap; de zorg voor nog twee andere dametjes was met momenten niet min. Maar gewoon omdat ik zeker niet wou ingeleid worden en lekker thuis kon bevallen. Die namiddag had ik om 14u een afspraak bij Therese Weltens voetzoolreflexologe (en vroedvrouw op pensioen) zodat ze misschien al eens richting de bevalling zou kunnen werken. Om half 5 kwam ik bij haar buiten! En eens thuis had ik al onmiddellijk om de 5 minuten een pijnlijke harde buik. Zo modderde het wat aan, ondertussen was mijn man nog aan het werk, kreeg ik nog bezoek van onze assisterende vroedvrouw (alsof Jo het gevoeld moet hebben heel freaky) en hebben we wat gegeten. Rond 19u en 19u30 lagen onze dochters in bed, Lieve arriveerde voor het spreekuur en Jo ging nog even naar huis. Bjorn had het bevallingbad al opgeblazen voor het geval dat en een matrasje klaargelegd in de living waar ik graag wou bevallen. Het was voor hem maar gek dat ik wéér niet kon inschatten of het nu tijd was of niet maar dan stond het in ieder geval klaar!

Ik had heel erg uitgekeken naar een douche dus gingen we lekker samen onder de douche, de contracties bleven doorgaan om de 5 minuten maar heel goed te verdragen, soms even blazen of hangen en dan weer doorgaan.

Om 21u15 was Lieve klaar met haar spreekuur, nu vond ik er toch wel al pijnlijke weeën tussen zitten en ik was gewoon benieuwd; stel ik me aan en wil ik gewoon graag bevallen of niet. Ik was immers al eens zelf gaan toucheren met weinig resultaat; baarmoederhals in Tokio L . Lieve was een beetje verrast over mijn vraag (nu al?) maar lief als ze is deed ze wat haar gevraagd was. Ze hield het spannend want toen ik haar gezicht zag dacht ik dat ik over twee dagen nog niet bevallen ging zijn J 6cm wel hoog maar puilende vliezen! Jeuj!

Vanaf daar weet ik het allemaal niet zo goed meer want opeens was de waterval daar de ene na de andere wee kwam eraan en al snel voelde ik Lola al duwen. Daarom hebben we enkele minuten later Jos Verhoogen de fotograaf al gebeld en 5 minuten daarna ook Jo.

Veel tijd om in een roes te geraken was er niet bij! Ik heb de hele rit zelf naar het hoofdje van Lola gevoeld en tijdens het persen heel instinctief haar vliezen gebroken met mijn vingers. In mijn zwangerschap had ik met Lieve afgesproken dat ik graag helemaal zelf Lola zou willen laten geboren worden zonder haar hulp. Maar amai wat was ik blij dat ze er was; iedere keer dat ik riep ‘je moet me helpen, ik kan het niet alleen’ stimuleerde ze me om door te doen en enkele minuten later was ze er om 21u20 al onze Lola! De eerste minuten was ik best wel overstuur, het was allemaal ze snel en zo veel pijn in een keer geweest, ik was zo blij dat ze er was. Nog geen 2 minuten na de geboorte van Lola kwam ook Jo toe, en een 10 minuten later ook Jos Verhoogen. De lieve schatten hebben echt het beste van zichzelf gegeven op de autosnelweg en ze waren er echt snel, maar ik was sneller J

Als mijn bevalling al super was dan waren de eerste 4 u na de bevalling dat nog meer, het was heerlijk omringd te worden door enkel mensen die ik heel graag heb en de sfeer was heerlijk gemoedelijk. Jos Verhoogen heeft prachtige foto’s gemaakt zodat ik me deze momenten nog mijn leven lang ga kunnen herinneren. Er was weer alle tijd en ruimte om alles te doen zoals wij het graag wilden. Tegen 2u30 lagen we in bed met ons Lola en hebben nog even kunnen rusten voordat Sterre en Pebbels wakker werden. Zalig!

De kraamtijd was zoals het hoort, Suzanne (en Kris) de kraamverzorgster heeft ons in de watten gelegd en Lieve die iedere dag binnensprong voor een leuke babbel.

In ons hart is er nog plek voor een 4de kindje maar ons verstand gaat daar misschien anders over beslissen, maar wie weet over een paar jaar… Ik zou er veel voor over hebben om dit nog eens te kunnen meemaken!

Dankjewel Lieve, Jo, Jos, Kris en Suzanne en Therèse jullie waren super!
Deze ingave werd gepost op 15 maart 2013
Het Prille Begin