Het geboorteverhaal van Sam

Mijn geboorteverhaal van Sam

Joepie! In maart zouden we ons eerste kindje verwachten! We hadden al eventjes een grote kinderwens en tot onze grote vreugde waren we heel snel zwanger. Heel spannend allemaal, zo’n eerste zwangerschap! Je weet niet wat er je allemaal staat te gebeuren en laat het maar over je komen. Ik had het geluk dat ik een superfijne zwangerschap gehad heb! Bijna niet misselijk, geen kwaaltjes buiten de gebruikelijke vermoeidheid en zelfs het aantal kilo’s viel mee! We keken echt uit naar maart!

Natuurlijk zaten we ook met heel wat vragen! Wat staat er ons allemaal te wachten? Hoe verloopt zo’n bevalling? Hoe kunnen we ons voorbereiden? We hadden wel besloten om in het ziekenhuis te bevallen, maar toch wouden we ons graag goed voorbereiden. Via een vriendin kreeg ik het nummer van Bianca.
Na een eerste heel gezellig kennismakingsgesprek besloten we dat we de prenatale cursus zouden volgen. Vier “lesjes” waarin we heel wat info kregen over de zwangerschap, de bevalling, de kraamtijd en borstvoeding. En wat was ik blij dat we die cursus gevolgd hadden! We kregen ontzettend veel tips en leuke info op een heel gezellige en ontspannen manier! Echt wat ik wilde, want ik zag er enorm tegen op om met 80 andere koppels één infosessie bij te wonen in het ziekenhuis. Dit was nu helemaal niet meer nodig, want ik had het gevoel dat ik voldoende gewapend aan de bevalling zou kunnen beginnen en voor de rest zou ik het vooral maar laten gebeuren!

Vrijdag 11 maart was het dan eindelijk zo ver! De eerste weeën of toch dat dacht ik, want ik wist natuurlijk niet wat ik moest voelen! Een telefoontje naar Bianca bevestigde mijn vermoeden en ze gaf me nog enkele tips zodat ik de weeën zo lang mogelijk thuis zou kunnen opvangen. Het gaf me een heel geruststellend gevoel dat ik haar ieder moment zou kunnen bellen als ik vragen had of onzeker was! Zaterdagmorgen zijn we dan toch maar naar het ziekenhuis vertrokken en na een toch wel lange en zware arbeid en jammer genoeg een geboorte met de zuiger (waar ik op voorhand zo schrik voor had!) was daar eindelijk onze kleine meid: SAM! Wat genoten we van dit wonder! Jammer genoeg bleek onze spruit een infectie opgelopen te hebben en moest ze een weekje naar neonatologie. Een serieuze domper op de feestvreugde natuurlijk toen wij naar huis mochten en onze meid daar moesten achterlaten! Ik had op voorhand met Bianca afgesproken dat zij zou langskomen wanneer we met de baby thuis waren. Ik besloot Bianca toch al te bellen, ook al lag Sam nog in het ziekenhuis. Ze is dan langsgekomen om mij wat te verzorgen en ons een hart onder de riem te steken. Een heel fijn gevoel! Een paar dagen later konden we ons meisje dan eindelijk meenemen! Bianca is een paar keer langsgekomen om ons wat op te volgen en te zien dat alles goed was.

Onze meid doet het ondertussen zeer goed en ik wil Bianca nog eens bedanken voor de lieve zorgen! Het is heel fijn om te weten dat je elk moment iemand kunt bellen wanneer je vragen hebt of wanneer het even niet meer gaat, zelfs wanneer je besluit om gewoon in het ziekenhuis te bevallen!

Dank je wel Bianca en veel succes met de nieuwe uitdaging!

Katrien, Jeroen en Sam uit Genk
Deze ingave werd gepost op 12 maart 2011
Het Prille Begin