Het geboorteverhaal van Robbe

Mijn geboorteverhaal van Robbe

Ons verhaal begint in mei van vorig jaar toen wisten we zeker dat we een klein wondertje mochten verwachten, een heerlijk gevoel! Nadat ik de 1ste keer bij de gynaecoloog geweest was besloten we om voor de tussentijdse controles beroep te doen op Bianca (ze had mijn broer en schoonzus ook begleid na hun bevalling).
Hier zouden we veel meer te weten komen dan een bezoekje van 10 minuten bij de huisarts, we gingen na iedere controle buiten met een gerust hart en hadden weer heel wat informatie gekregen over onze baby, de bevalling,enz.. Ook heb ik bij Bianca een borstvoeding cursus gevolgd die heel leerrijk was.
Onze zwangerschap verliep zonder al te veel probleempjes, ze duurde alleen wat langer! Onze kleine jongen was uitgeteld voor 19 januari, was ik niet wilde was ingeleid worden.
Bianca’s voormalige collega maakte met mij de afspraak dat als ik de 27ste niet bevallen zou zijn dat ze voetreflexologie zou proberen. Dus de 27ste stond ik om 9uur in de praktijk om mijn voetjes stevig onder handen te laten nemen, dan zou het binnen 24uur wel beginnen!
En inderdaad het begon, rond 20u30.. Ik voelde dat er iets anders was, dat het dit wel zou zijn. Ik dacht rustig en kalm blijven en we zien wel wat er gebeurt, rond 23uur zijn we dan nog maar even in bed gaan liggen hoewel ik toen om de 5 minuten een wee voelde. Rond half 1 vond ik het toch tijd om te vertrekken, Rob heeft alles in de auto gezet ik en nog snel even in de douche. Om 1u45 waren we in overpelt in het ziekenhuis, het waren enkele heftige uren die volgde maar om 8u30 werd onze prachtige zoon Robbe geboren.
Er waren 2 dingen die ik absoluut wilde; bevallen zonder epidurale en borstvoeding geven. Bevallen zonder epidurale is me gelukt, de borstvoeding is een ander verhaal.
De begleiding ervan in het ziekenhuis was niet echt optimaal en het viel me heel zwaar, het lukte allemaal niet zo goed. De dag na mijn thuiskomst stond Bianca’s vorige collega al aan de deur om te kijken wat er aan de hand was en hoe het verliep. Niet goed dus, Robbe dronk wel goed maar er was gewoon te weinig melk voor zijn behoefte, zijn darmen waren ook nog niet goed op gang hij had een week na de bevalling nog mecconium ontlasting, daardoor was het moeilijk om verder te gaan met borstvoeding, en besloten we er mee te stoppen. Een beslissing die we allemaal samen gemaakt hebben en we wisten dat het beter zou zijn voor Robbe en ook voor mezelf. De begleiding erna was voor ons een echte meerwaarde zeker omdat we al vertrouwd waren met Bianca.
Als de volgende op komst is mag je ons weer verwachten!!
Deze ingave werd gepost op 28 januari 2011
Het Prille Begin